Bajka dla dziewczynki: Księżniczka i magiczna harfa
W pewnym pięknym królestwie, otoczonym zielonymi lasami i błękitnymi rzekami, mieszkała księżniczka o imieniu Lila. Lila była bardzo ciekawska i zawsze marzyła o przygodach. Jej ulubionym zajęciem było wędrowanie po pałacowych ogrodach, gdzie mogła podziwiać kwiaty i słuchać śpiewu ptaków.
<p pewnego słonecznego poranka, Lila postanowiła wybrać się na spacer do lasu. „Dziś odkryję coś niezwykłego!” – pomyślała z ekscytacją. Wzięła ze sobą mały koszyk, w którym miała zebrać kwiaty. Kiedy dotarła do lasu, usłyszała dźwięki, które przyciągnęły jej uwagę. Była to melodia, która brzmiała jak śpiew najpiękniejszej harfy.
Lila podążyła za dźwiękiem, aż dotarła do polany, na której stała stara harfa, błyszcząca w promieniach słońca. „Wow, co za piękny instrument!” – zawołała księżniczka, zbliżając się do harfy. Kiedy tylko dotknęła strun, harfa zaczęła grać sama, tworząc magiczne melodie, które wypełniły powietrze radością.
Nagle, z krzaków wyskoczyła mała wróżka o złotych skrzydłach. „Cześć, księżniczko Lilo!” – zawołała radośnie. „Ja jestem Melodia, strażniczka tej magicznej harfy!”
„Cześć, Melodio! Jak to możliwe, że harfa gra sama?” – zapytała Lila zdziwiona.
„To dlatego, że harfa ma magiczną moc! Każdy, kto potrafi grać na niej z miłością, może sprawić, że jej dźwięki przyniosą szczęście i radość!” – wyjaśniła wróżka.
Lila była zachwycona. „Czy mogę spróbować zagrać?” – zapytała z nadzieją.
„Oczywiście! Ale pamiętaj, musisz grać z serca!” – odpowiedziała Melodia, uśmiechając się.
Księżniczka usiadła przy harfie i zaczęła grać delikatne melodie. Z każdym dźwiękiem, który wydobywał się z instrumentu, w lesie pojawiały się motyle, a kwiaty zaczynały tańczyć na wietrze. „To niesamowite!” – krzyczała z radości.
W pewnym momencie, w lesie pojawił się smutny lew. Jego grzywa była zmęczona, a oczy pełne smutku. „Czemu jesteś smutny, przyjacielu?” – zapytała Lila, przestając grać.
„Nie potrafię znaleźć przyjaciół. Wszyscy się ode mnie odwracają, bo myślą, że jestem groźny.” – odpowiedział lew.
Lila spojrzała na Melodię, a ta skinęła głową. „Możemy mu pomóc!” – powiedziała wróżka. „Gra na harfie sprawi, że lew poczuje się lepiej!”
Księżniczka zaczęła grać radosną melodię, a lew zamknął oczy, wsłuchując się w dźwięki. Kiedy muzyka dotarła do jego serca, poczuł, że jego smutek znika. „Czuję się lepiej!” – zawołał, otwierając oczy. „Dziękuję, księżniczko!”
„Teraz jesteś naszym przyjacielem!” – powiedziała Lila z uśmiechem.
Wkrótce do polany zaczęli przybywać inni mieszkańcy lasu, ciekawi muzyki. Były wiewiórki, zające i nawet ptaki, które zaczęły śpiewać w rytm melodii harfy. „To wspaniałe! Muzyka łączy wszystkich!” – wykrzyknęła Lila.
Melodia uniosła swoje skrzydła i powiedziała: „Widzę, że stworzyliście wspaniałą przyjaźń dzięki muzyce! To jest prawdziwa magia!”
Kiedy słońce zaczęło zachodzić, Lila zrozumiała, że czas wracać do pałacu. „Dziękuję ci, Melodio! To był najpiękniejszy dzień w moim życiu!” – powiedziała z wdzięcznością.
„Pamiętaj, że muzyka zawsze jest w twoim sercu. Możesz wrócić tu, kiedy tylko chcesz!” – odpowiedziała wróżka, machając skrzydłami.
Księżniczka wróciła do pałacu, a w sercu miała radość i wspomnienia o przyjaźni, które zbudowała dzięki magicznej harfie. Od tego dnia, Lila często wracała do lasu, grając na harfie i ucząc innych, jak ważne są miłość i przyjaźń.
W królestwie nastał spokój i radość, a wszyscy mieszkańcy wiedzieli, że magia muzyki może łączyć serca. I tak, każdego wieczoru, w lesie rozbrzmiewały piękne melodie, które przypominały każdemu, jak ważne jest być razem.
I żyli długo i szczęśliwie, otoczeni dźwiękami miłości i przyjaźni.