Magia dobroci i zagubiony królewicz
W pewnym królestwie, gdzie kwiaty zawsze kwitły, a ptaki radośnie śpiewały, mieszkał młody królewicz imieniem Leo. Był on bardzo kochany przez swoich rodziców, króla i królową, ale miał jedną cechę, która nie podobała się nikomu – był bardzo rozkapryszony.
Pewnego dnia, Leo postanowił wyruszyć na wycieczkę po królestwie. Jego rodzice zgodzili się, ale przestrzegli go: „Pamiętaj, Leo, zawsze bądź miły dla innych. Dobroć przynosi szczęście!” Leo kiwnął głową, ale w głębi duszy myślał, że to tylko słowa.
W drodze do lasu, gdzie miał zamiar się bawić, spotkał starszą kobietę, która zbierała zioła. Wyglądała na zmęczoną, a jej kosz był prawie pusty. Leo spojrzał na nią z wyższością i powiedział: „Dlaczego nie pójdziesz do sklepu, babciu? Zbieranie ziół jest dla staruszek!”
Starsza kobieta spojrzała na niego z smutkiem. „Młody królewicz, nie każdy ma to, co ty. Wszyscy mamy swoje trudności. Mogłbyś mi pomóc, a ja dam ci coś w zamian.” Leo tylko wzruszył ramionami i ruszył dalej, myśląc, że nie ma czasu na pomaganie nikomu.
Wkrótce dotarł do lasu i bawił się w najlepsze, skacząc i krzycząc radośnie. Lecz nagle usłyszał dziwny dźwięk. Spojrzał na drzewo i zobaczył małego, zakurzonego smoka, który utknął w gałęziach.
„Pomocy! Nie mogę się wydostać!” wołał smok. Leo pomyślał, że to dziwne, ale postanowił zignorować go. „Nie mam czasu na pomoc smokom!” odpowiedział i chciał odejść, ale w tym momencie smok zaczął płakać.
Leo nagle poczuł dziwny ucisk w sercu. „Czemu płaczesz?” zapytał. „Nic mi nie pomoże, jestem skazany na wieczne utkwienie w tej gałęzi!” Leo, widząc tak smutnego smoka, zrozumiał, że może coś zrobić. Zdecydował się pomóc. Wspiął się na drzewo i ostrożnie uwolnił smoka.
Smok, uwolniony, z radością uniósł się w powietrze. „Dziękuję, młody królewicz! Jestem Flare, a ty jesteś bardzo odważny!” Leo poczuł się dumny, ale również zaskoczony. „To nic takiego. Po prostu ci pomogłem.”
Flare spojrzał na Leo z życzliwością. „Wiesz, dobroć zawsze wraca. Chcę ci coś dać w zamian za twoją pomoc.” Leo zmarszczył brwi. „Co możesz mi dać, jesteś tylko smokiem?” Flare uśmiechnął się. „Mam magiczną moc spełniania życzeń.”
Leo pomyślał chwilę. „Chciałbym, aby wszyscy w królestwie byli zawsze szczęśliwi!” Flare zamknął oczy i powiedział magiczne zaklęcie. Nagle wokół nich zaczęły lśnić kolorowe iskierki. „Twoje życzenie jest spełnione, ale pamiętaj, że prawdziwe szczęście pochodzi z serca i dobroci.”
Leo wrócił do zamku, ale zauważył, że wszystko się zmieniło. Ludzie w mieście byli uśmiechnięci, a dzieci bawiły się wesoło. Zrozumiał, że magia Flare’a zadziałała, ale wiedział, że jego własna dobroć może przynieść jeszcze więcej radości.
Postanowił, że będzie częściej pomagał innym. Pomagał starszym w zbieraniu ziół, a dzieciom uczył gry w piłkę. Każdy dzień przynosił mu radość, a w jego sercu rosła magia dobroci.
Pewnego dnia, gdy znów spotkał starszą kobietę, uśmiechnął się do niej i powiedział: „Mogę ci pomóc, babciu! Co zbierasz?” Jej oczy zaświeciły się radością. „Dziękuję, królewicz, potrzebuję pomocy przy zbieraniu ziół.”
Wspólnie spędzili czas, a Leo opowiadał jej o swoich przygodach z Flare’em. Starsza kobieta uśmiechnęła się i powiedziała: „Widzisz, młody królewicz? Dobroć wraca do ciebie w najpiękniejszy sposób.”
Od tego dnia Leo stał się nie tylko królewiczem, ale i przyjacielem wszystkich w królestwie. Zrozumiał, że magia dobroci jest największym skarbem, jaki można mieć. I tak, w królestwie, gdzie kwiaty zawsze kwitły, dobroć stała się największą mocą, a Leo był jej najszczerszym ambasadorem.